https://lokalnedziedzictwo.pl/o-nas/
https://siemianowicesubiektywnie.pl/o-nas/
Opracowanie graficzne plakatu: Monika Starczynowska
Wykorzystano zdjęcie autorstwa Beaty Langi
Miejski Ośrodek Kultury Sportu i Rekreacji w Chełmku zaprasza na otwarcie wystawy fotograficznej pt. „Hałdy Michałkowickie”. Wernisaż odbędzie się w piątek 2 sierpnia 2024 o godz. 19.00 w galerii Epicentrum MOKSiR w Chełmku przy placu Kilińskiego 3. Wydarzeniem muzycznym spotkania, będzie koncert gitarowy w wykonaniu Adama Bula.
Wstęp wolny.
Wystawa jest pokłosiem pleneru fotograficznego i przyrodniczo kulturowej eksploracji Hałd Michałkowickich. Z inicjatywy Beaty Langi i wybitnego przyrodnika Adama Balona, grupa fotografików oraz miłośników industrialnego dziedzictwa, skupiła uwagę na szczególnym miejscu na mapie Górnego Śląska. Na obrzeżach Siemianowic zachowały się rozległe tereny poprzemysłowe. W przeszłości poddane intensywnej, górniczej eksploatacji, po trzydziestu latach jej zaprzestania, odradzają się w procesach naturalnej sukcesji. Fotograficzne obrazy, wykreowane osobistym spojrzeniem autorów, ukazują piękno i tajemnicę zachodzących zmian przyrodniczych, krajobrazowych i kulturowych. Wywołują refleksję, nad potrzebą, a wręcz koniecznością poszukiwania równowagi między człowiekiem i przyrodą. Wystawa „Hałdy Michałkowickie” to wyraźny krok w stronę budowania współczesnej wizji Śląska.
Pamiętającego o swej tradycji i świadomego wartości naturalnego środowiska. Artystyczne przedsięwzięcie Beaty Langi, Adama Balona i grona fotografików, stało się możliwe dzięki współpracy z Lokalnym Dziedzictwem LH Marcin Wądołowski, Kongresem Ochrony Zabytków – Stowarzyszeniem Ochrony Dziedzictwa Industrialnego oraz portalem internetowym, Jan Wieczorek Siemianowice Subiektywnie.
Opracowanie graficzne plakatu: Monika Starczynowska
Wykorzystano zdjęcie autorstwa Beaty Langi
Hałdy Michałkowickie są pozostałością kopalni „Michał”, dawnej „Maxgrube”. Pięć stawów – z których cztery są położone tarasowo na wznoszącej się piętrami hałdzie – to dawne osadniki, które pozostawione przyrodzie po wygaszeniu działalności zakładu przeróbki kruszyw powęglowych w roku 1994 w ciągu kilkudziesięciu lat stały się obszarem wzorcowej sukcesji ekologicznej, terenem spacerów, edukacji przyrodniczej i plenerów fotograficznych. Stawy zmieniają się w rytm zmian pór roku, służąc rozwojowi bioróżnorodności o każdej jego porze – na przedwiośniu są złoto-czarne i pełne topniejącej wody, gdy wiosna rozkwita, są pełne zieleni. Poniżej przedstawiamy Państwu
galerię Naszych fotografii.
